Dermatologia

Trądzik

Trądzik różowaty (łac. rosacea) - schorzenie wyłącznie skóry twarzy dotyczące osób w wieku dojrzałym (częściej kobiet); Występuje na podłożu łojotoku i zaburzeń naczynioruchowych (częste czerwienienie się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych); objawy w zależności od okresu choroby przybierają postać zmian rumieniowych, grudkowych lub krostkowych. Częstym powikłaniem jest zapalenie spojówek i brzegów powiek. Przebieg choroby jest zazwyczaj wieloletni, a u kobiet mogą występować zaostrzenia w czasie miesiączek.

Trądzik młodzieńczy - to schorzenie głównie osób młodych, związane z nadczynnością gruczołów łojowych, obecnością zaskórników (comedones), wykwitów grudkowo-krostkowych i cyst ropnych umiejscowionych w okolicach łojotokowych (twarz, plecy).

Zmiany skórne

Na twarzy bardzo często spotykamy różne zmiany skórne. W naszej poradni leczymy m.in.:

Rogowacenie (starcze i słoneczne) - łac. Keratosis actinica
Są to najczęściej mnogie zmiany barwy żółtobrunatnej, mające suchą, nierówną powierzchnię, ściśle przylegające do skóry. Leżą w poziomie skóry otaczającej lub są tylko w niewielkim stopniu wyniosłe. Powstają na podłożu przewlekłych uszkodzeń promieniami słonecznymi lub na podłożu skóry starczej. Umiejscowione głównie na twarzy oraz innych okolicach odsłoniętych ( np.: małżowiny uszne, grzbiety dłoni, przedramiona, podudzia ). Występują głównie u osób powyżej 40 roku życia. Rogowacenie może stać się punktem wyjścia dla raków skóry. Szczególną odmianą rogowacenia starczego jest Róg skórny (łac. Cornu cutaneum), który może występować również u dzieci na podłożu stanów zapalnych. Przyjmuje różne kształty: stożkowy, nieregularny, czasem przypominając rogi zwierząt.

Włókniaki
Włókniaki należą do łagodnych nowotworów pochodzenia łącznotkankowego. Dzielimy je na włókniaki miękkie (fibroma molle) i włókniaki twarde (fibroma durum). Włókniaki miękkie mają charakter wrodzony, jednakże mogą się pojawić w rozmaitym wieku. Są to guzki workowato zwisające, na ogół liczne, barwy skóry lub nieco ciemniejsze, brunatnawe. Umiejscawiają się szczególnie często na szyi i karku, zwłaszcza u starszych kobiet. Charakterystyczne dla choroby Recklinghausena. Włókniaki twarde są w istocie odczynem włóknistym, występują niezależnie od wieku. Zwykle pojedyncze, drobniejsze i częściej umiejscowione na kończynach. Pojawiają się w średnim i starszym wieku.

Brodawki

Brodawka zwykła (łac. Verruca vulgaris)
Zmiana najczęściej mnoga, umiejscowiona najczęściej w skórze dłoni i palców rąk, czasem pod płytką paznokciową. Niekiedy po usunięciu jednej brodawki mogą ustąpić pozostałe.

Brodawka stóp (łac. Verruca plantaris)
Zmiana najczęściej mnoga, zlokalizowana w skórze podeszwy stóp, rzadziej dłoni (łac. Verruca palmaris), bolesna, niekiedy może przypominać nagniotek. Ma gładką powierzchnię, czop rogowy i występuje wyłącznie w miejscu ucisku mechanicznego.

Brodawka płaska (łac. Verruca plana)
Zwana też brodawką młodocianych, występuje na twarzy i grzbietowej powierzchni rąk jako mnogie grudki o gładkiej powierzchni i szarej barwie.

Brodawka łojotokowa (łac. Verruca seborrhoica)
Najczęściej występujący łagodny nowotwór skóry, zwykle w postaci licznych guzków umiejscowionych na plecach, szyi i głowie. W zależności od zawartości melaniny może być barwy cielistej lub brunatnej, czasem uszypułowany, o powierzchni gładkiej lub szorstkiej. Pojawiają się głównie u ludzi w średnim i starszym wieku.

Brodawczak naskórkowy (łac. Papilloma planoepitheliale)
Łagodny uszypułowany guzek niedużych rozmiarów. W zależności od odmiany może mieć szorstką lub miękką powierzchnię. Umiejscowiony głownie na twarzy, szyi i tułowiu. Częściej i liczniej występuje u ludzi starszych, chorych z cukrzycą, polipowatością jelit, a także w czasie ciąży.

Kępki żółte (żółtaki)
Żółtawe, lekko wypukłe, często asymetryczne zmiany grudkowe umiejscowione głównie na powiekach. Spotykane najczęściej u ludzi w średnim i starszym wieku. Związane z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej organizmu, a głównie z podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi.

Znamiona
Są to rozmaite nieprawidłowości rozwojowe skóry o charakterze głównie wrodzonym, ujawniające się niekiedy w późniejszym okresie życia. W zależności od punktu wyjścia wyróżnia się znamiona:

• naskórkowe
• melanocytowe
• wychodzące z gruczołów łojowych
• wychodzące z gruczołów potowych
• naczyniowe

Łysienie

Łysienie androgenowe - dochodzi do miniaturyzacji mieszków włosowych efektem czego włosy długie ulegają ścieńczeniu i przekształceniu we włosy meszkowe. Jego najczęstszą postacią jest łysienie rozlane, polegające na równomiernym przerzedzeniu włosów w obrębie górnej powierzchni głowy.

Łysienie plackowate - nagła, ogniskowa utrata włosów, występująca zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Przyczyna wieloczynnikowa, z przewagą tła autoimmunologicznego. Dotyczy zazwyczaj owłosionej skóry głowy, lecz może pojawiać się też w okolicach pachowych oraz narządów płciowych.

Łysienie telogenowe - najczęstsza postać utraty włosów, szczególnie u kobiet po 30 roku życia. Spowodowane zadziałaniem różnorodnych czynników powodujących przejście włosów w fazę telogenu. Skutkiem, czego następuje przerzedzenie włosów w obrębie całej skóry głowy.